Artykuł sponsorowany

Kiedy sufitowy anemostat pomaga w gastronomii, a kiedy utrudnia utrzymanie higieny

Kiedy sufitowy anemostat pomaga w gastronomii, a kiedy utrudnia utrzymanie higieny

W lokalach gastronomicznych często pojawiają się skargi gości na nierównomierny nawiew powietrza, który wywołuje dyskomfort termiczny przy stolikach. Zapachy ze strefy roboczej unoszą się w sali konsumpcyjnej mimo stale pracującej instalacji wentylacyjnej. Jednocześnie wilgoć i drobne cząsteczki tłuszczu osadzają się na widocznych elementach pod stropem, tworząc tam trudne do usunięcia skupiska zabrudzeń. Te zjawiska wynikają najczęściej z niewłaściwego wytypowania oraz błędnego rozmieszczenia elementów dystrybuujących powietrze. Wybór odpowiedniego zakończenia kanałów wentylacyjnych decyduje o tym, czy wymiana powietrza zachodzi płynnie, czy też generuje dodatkowe problemy eksploatacyjne i higieniczne.

Wpływ dystrybucji powietrza na komfort i zapachy

Zakończenie instalacji wentylacyjnej w formie okrągłego lub kwadratowego talerza reguluje kierunek i docelową prędkość strumienia powietrza, co pozwala uniknąć powstawania nieprzyjemnych przeciągów. Odpowiednie ustawienie szczeliny nawiewnej sprawia, że struga rozchodzi się poziomo tuż pod stropem, a następnie łagodnie opada w stronę strefy przebywania ludzi. Taki mechanizm poprawia komfort termiczny gości restauracji i zapobiega bezpośredniemu uderzeniu chłodnego powietrza w osoby siedzące przy stolikach. Zgodnie z normą PN-83/B-03430 sala konsumpcyjna wymaga od pięciu do dziesięciu pełnych wymian powietrza w ciągu godziny. Elementy nawiewne z wbudowaną przepustnicą ułatwiają precyzyjne osiągnięcie tych wartości bez generowania nadmiernego hałasu.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w strefach roboczych i na zapleczu socjalnym. Tam wywiewne elementy sufitowe efektywnie usuwają zużyte powietrze oraz nadmiar ciepła, współpracując z ogólnym systemem wentylacji mechanicznej. Prawidłowo zbilansowany układ utrzymuje w kuchni stałe podciśnienie względem sali jadalnej, co powstrzymuje migrację intensywnych zapachów na zewnątrz strefy gotowania. W miejscach o sporym natężeniu wilgoci i oparów precyzyjna regulacja wyciągu staje się podstawą utrzymania odpowiednich warunków sanitarnych.

Zastosowanie tradycyjnych talerzy regulacyjnych bezpośrednio nad stanowiskami obróbki termicznej może jednak znacznie przyspieszać odkładanie się zabrudzeń. Intensywna para wodna zmieszana z tłuszczem błyskawicznie osadza się na wąskich szczelinach i zakrzywionych krawędziach. W strefach intensywnego gotowania rygorystyczne wymogi systemu HACCP wymuszają ciągłe mycie powierzchni, co w przypadku sufitowych elementów z małymi prześwitami bywa wysoce kłopotliwe. Dlatego nad samymi kuchniami częściej stosuje się okapy centralne lub zintegrowane sufity wentylacyjne wyposażone w zaawansowane łapacze tłuszczu.

Podział na strefy i dobór materiałów instalacyjnych

Zróżnicowanie warunków panujących w poszczególnych częściach restauracji wymusza precyzyjne dopasowanie materiałów do konkretnego obszaru roboczego. Dobór optymalnego wariantu zależy w dużej mierze od architektury wnętrza oraz zastosowanego rodzaju stropu. W podwieszanych sufitach kasetonowych lub gipsowo-kartonowych najczęściej montuje się modele wyposażone w dedykowaną ramkę mocującą, która usztywnia konstrukcję wokół otworu. Podstawowym wymogiem dla sprawnie działającej instalacji w gastronomii pozostaje bezproblemowy dostęp serwisowy. Właściwie rozmieszczone drzwiczki rewizyjne o wymiarach 20x20 centymetrów umożliwiają szybką ocenę stanu kanałów bez konieczności rozkręcania konstrukcji sufitu.

Łatwość utrzymania w czystości zależy bezpośrednio od surowca użytego do produkcji danego elementu wykończeniowego. Modele wykonane z gładkiego aluminium lub wysokiej klasy stali nierdzewnej wykazują wysoką odporność na osadzanie się tłuszczu oraz wilgoci, a także dobrze znoszą regularne czyszczenie środkami chemicznymi. Szybkozłączki mocujące środkowy moduł pozwalają personelowi na błyskawiczne zdjęcie frontu, umycie go w zmywarce gastronomicznej i ponowne zamontowanie. Elementy nawiewne tłoczą świeże powietrze do sali dla gości, podczas gdy warianty wywiewne przejmują zanieczyszczone masy z korytarzy. Modele o budowie uniwersalnej dają instalatorom elastyczność w modyfikowaniu kierunku przepływu na etapie uruchamiania i kalibracji systemu.

Projektując układ dystrybucji powietrza w obiekcie komercyjnym, opłaca się korzystać z produktów od doświadczonych dystrybutorów. Hurtownia MK Went Marek Kobosko zapewnia szeroki wybór komponentów przystosowanych do specyficznych wymagań stawianych przed instalacjami gastronomicznymi. Analizując dostępne na rynku opcje, można zauważyć, że odpowiednio wyprofilowane anemostaty sufitowe występują w wielu standardowych średnicach przyłączeniowych, przeważnie od 125 do 200 milimetrów. Zastosowanie asortymentu o łagodnych liniach i łatwo zmywalnych powłokach pozwala zachować estetykę wnętrza przy jednoczesnym spełnieniu wyśrubowanych norm czystości.

Skuteczna wentylacja lokalu kulinarnego wymaga wnikliwego zrozumienia procesów fizycznych zachodzących między strefą obsługi a zapleczem. Prawidłowo zamontowane nawiewniki sufitowe sprawdzają się w przestrzeni dla gości oraz w pomieszczeniach socjalnych, gdzie gwarantują właściwą wymianę powietrza bez dokuczliwych podmuchów. W miejscach bezpośredniego smażenia i gotowania ich złożona budowa ustępuje jednak otwartym kratkom lub systemom okapowym, które łatwiej poddać gruntownemu czyszczeniu. Trwałość instalacji zależy od przemyślanego rozplanowania punktów dystrybucyjnych oraz zagwarantowania dogodnego dostępu do przewodów. Regularny przegląd systemu przeprowadzany minimum dwa razy w roku zapobiega gromadzeniu się zanieczyszczeń, co bezpośrednio przekłada się na mniejsze ryzyko awarii i wysoką higienę otoczenia.